Vier jaar lang is er na jaren van politieke onrust, prima samengewerkt tussen de verschillende politieke partijen in Zaanstad. Men was het niet altijd met elkaar eens, de debatten waren scherp, maar het ging altijd over de inhoud.

Het moment van de verkiezingen nadert en sommige partijen vinden de inhoud nu minder belangrijk en gaan het over de vorm hebben en verspreiden leugens onder de inwoners van Zaanstad.

Democratisch Zaanstad deponeert een naam bij de Kamer van Koophandel, zonder de intentie te hebben er iets mee te doen. Trots op Nederland kan er vervolgens niets mee, want de eigenaar van de naam dreikt met juridische stappen. Vervolgens wordt er door dezelfde partij een pamflet verspreid vol met leugens. Er is niet besloten dat men in heel Zaanstad moet betalen voor parkeren of dat bij sportverenigingen of zwembaden betaald parkeren wordt ingevoerd.

Helaas gaat het niet meer over de feiten en hebben parijen een ruzie over het gebruik van een naam en het verspreiden van leugens nodig om kiezers te winnen. Jammer, maar het toont wel de ware aart.

Veel lokale partijen zijn van mening dat zij beter het belang van een gemeente kunnen dienen dan landelijke partijen. Met de leus Stem Lokaal probeert men tijdens de campagne kiezers te trekken. Als lijsttrekker van de PvdA Zaanstad voel ik me net zo lokaal als iedere ander raadslid. Dat ik lid ben van de PvdA en de beginselen van deze partij onderschrijf doet niets af aan het feit dat ik in de lokale politiek zit en Zaanstad voorop staat.

Ik ben geboren en getogen in Zaanstad. Heb hier op school gezeten, mijn familie woont hier, zit hier op een sportvereniging en ik kom thuis als ik de cacoa weer ruik. Hoezo ik kom niet op voor Zaanstad.

Vandaag ingezonden brieven in het NHD over de rol van de PvdA en het CDA rondom de komst van een ijsbaan. Aangezien reacties van raadsleden niet geplaatst worden, gebruik ik mijn weblog om toch te reageren.

Makkelijk om in de slachterofferrol te kruipen en je vooral benadeeld te voelen door de PvdA en het CDA. De Partij voor de IJsbaan voelt zich belazerd door de PvdA en CDA. Volgens mij moeten de voorvechters voor een ijsbaan zich belazerd voelen. Vier jaar lang heeft de Partij voor de IJsbaan de gelegenheid gehad om op inhoud te vechten voor een ijsbaan. Op geen enkel moment is hij de inhoudelijke discussie aangegaan. Zelfs in het laatste debat kwam men niet verder dan het voorlezen van de motie. De PvdA heeft samen met de Partij voor de IJsbaan het initiatief genomen om een onderzoek te starten naar de haalbaarheid van een mobiele ijsbaan. De uitkomsten waren mager, veel vragen waren onbeantwoord. Dit werd overigens onderschreven door schaatsliefhebbers die vanaf het eerste uur voor een ijsbaan gestreden hebben. Uit het onderzoek kwam naar voren dat er slechts één locatie geschikt is, het complex van PSCK, maar is nog niet beschikbaar.

In de mede door de PvdA ondertekende motie stond een besluit, dat de mogelijkheid van een ijsbaan pas onderzocht wordt als die locatie beschikbaar komt. De PvdA heeft het enige concrete punt uit het rapport overgenomen in de motie. De Partij voor de IJsbaan heeft vooraf de gelegenheid gehad deze motie mede te ondertekenen. Men ging liever voor de eigen motie en men heeft dan ook tegen ons voorstel gestemd en daarmee nee gezegd tegen een ijsbaan.

Hoezo draaikonterij.

Een negatieve benadering die niet terecht is. Dat in verhouding veel "semi"overheidsmensen in de raad zitten is een feit. Wil niet zeggen dat het een kliek, een hechte groep waarvan de leden elkaar bevoordelen, is. Het tegenovergestelde is waar. Er is absoluut geen sprake van een kliek.

Ik vind wel dat binnen de overheid raadswerk veel meer geaccepteerd en gefaciliteerd is dan in het bedrijfsleven. Is ook logisch omdat overheid en politiek dicht bij elkaar liggen. In het bedrijfsleven wordt het raadswerk vooral gezien als een besteding in je vrije tijd. Mijn werkgever is positief over mijn maatschappelijke betrokkenheid en mijn raadslidmaatschap. Ik denk ook dat het raadswerk absoluut een bijdrage heeft geleverd aan mijn persoonlijke ontwikkeling, waar ook mijn werkgever van profiteert.

Op basis van de vergoeding is het gerechtvaardigd om minder te werken en daarmee tijd vrij te maken voor de raad. Ik vind ook dat tegenover de vergoeding die raadsleden ontvangen een reële inspanning moet staan. Neemt niet weg dat het bedrijfsleven niet altijd de flexibiliteit biedt om het raadswerk op een goede manier in te kunnen vullen.

Op basis van het bovenstaande zou een kritische blik naar het systeem op z’n plaats zijn.

Vanmiddag onderweg naar huis werd ik gebeld door een collega. Hij wist mij te melden dat de PvdA bij de staatssecretaris gepleid heeft voor uitstel van de gemeenteraadsverkiezingen in verband met de kou. Ik begon hard te lachen en vroeg waar hij die onzin vandaan haalde. Tot mijn grote schrik stond het op internet en werd het later door de radio bevestigd.

Het was op dat moment rond het vriespunt, maar in mijn auto bereikte ik al gauw het kookpunt. Zou er een mogelijkheid zijn om sommige mensen de komende weken een spreekverbod op te leggen? Lokale partijen verwijten ons wel eens dat wij bij verkiezingen gebruik maken van tweede kamerleden of ministers. Hierbij in de aanbieding 2 kamerleden. Alleen te gebruiken bij temperaturen boven de 20 graden.

Doen we onze stinkende best om lokaal het verschil te maken en werken we hard om de steun van de kiezers terug te winnen, krijg je dit soort berichten. De elfstedentocht zeg je toch ook niet af, omdat het vriest en het misschien te koud is voor de vele vrijwilligers.

Om gek van te worden.

Wij gaan lekker campagne voeren. Al is het 20 graden onder nul.

Vanmiddag bij een bewonersbijeenkomst in Krommeniedijk geweest, waar de verschillende fracties een zwartboek aangeboden kregen over de handhaving van ilegale gebouwen.

Via een presentatie bekroop mij toch een gevoel van plaatsvervangende schaamte. Woningen van 100 jaar oud blijken niet te bestaan, het ene gebouw wordt wel, terwijl hetzelfde gebouw bij de buren niet wordt gedoogd, een bruggetje uit 1890 blijkt niet te bestaan en moet opnieuw een vergunning voor worden aangevraagd enz..

Een verscherpt handhavingsbeleid is absoluut noodzakelijk, maar een beetje gezond verstand bij de uitvoering zou wel op zijn plaats zijn. Misschien moeten we alle bouwwerken voor 1974, eenwording tot Zaanstad, mits de veiligheid niet in het geding is, legaliseren en de gebouwen die daarna zijn neergezet per geval bekijken of handhaving terecht is.

Bij de vragenronde na de pauze was de verkiezingscampagne in volle omvang losgebarsten. De lokale oppositie kon het niet laten om er vooral maar op te wijzen dat het huidige college de schuld was van alle ellende. Hoe koud de komende dagen ook zullen zijn, in Zaanstad zal het er verhit aan toegaan.

Lang leve de campagne.

Jarenlang hebben we gevochten voor de komst van een ijsbaan. Helaas heeft de raad jaren geleden anders besloten en is Hoorn er met een overdekte IJsbaan vandoor gegaan. Met de komst van de PvdIJ is de realisatie van een ijsbaan toch weer op de agenda gekomen. Bij elk onderwerp werd de raad eraan herinnerd dat er een ijsbaan moest komen. Of het om de Brandweer ging, Inverdan of de Zaanse Schans de bijdrage van de PvdIJ ging over een ijsbaan.

Wat dat betreft verdiend Rob Goezinne ook alle credits. Ik geloof niet, dat als hij niet in de raad had gezeten de ijsbaan op de agenda was gekomen.

Samen (PvdIJ en PvdA) hebben we in 2008 het initiatief genomen om een werkgroep de opdracht te geven de haalbaarheid van een "mobiele" ijsbaan te onderzoeken.

Op 3 december 2009 hebben we het rapport van de werkgroep in het Zaanstad Beraad besproken. Een rapport met maar één concreet antwoord en verder veel open eindjes, waar een groot deel van de raad van vond dat dit niet voldoende was. Alleen de PvdIJ en ZOG waren van mening dat zonder enige onderbouwing 2 miljoen gereserveerd moest worden.

Het enig concrete antwoord was dat alleen het complex PSCK geschikt zou zijn als de fusie tussen VVZ en PSCK door zou gaan.

Afgelopen donderdag stond de IJsbaan wederom op de agenda. Een goede discussie tussen voornamelijk DZ, ZOG, VVD en PvdA. Het is wederom jammer te moeten constateren dat de grote voorvechter voor een ijsbaan het in z’n bijdrage en het debat liet afweten.

De PvdIJ, ZOG en DZ dienden een motie in, waarin besloten werd pro-actief een toekomstvisie op het sportcomplex de kalverhoek uit te voeren, daarbij het rapport van de werkgroep en een mogelijke skeelerbaar te betrekken en dat voor te leggen aan de raad. Op zich niks schokkends, maar naar mijn mening waren de constatering niet voldoende en was ook de besluitvorming vaag.

Ik heb het initiatief genomen om een nieuwe motie te maken waarin die helderheid wel geboden werd, omdat alle partijen die nu. maar ook in het verleden gevochten hebben voor een ijsbaan recht hebben op duidelijkheid.

Die duidelijkheid is, dat er t.a.v. de realisatie van een mobiele ijsbaan nog veel vragen onbeantwoord zijn; een mobiele ijsbaan minimaal 2 miljoen gaat kosten; Zaanstad met bezuiniging vanuit Den Haag te maken krijgt; meer grote sportvoorzieningen gerealiseerd moeten worden en de enige geschikte locatie nog niet beschikbaar is.

In het besluit hebben wij opgenomen dat voorlopig verder onderzoek niet plaatsvindt; als het complex van PSCK vrijkomt bij de ontwikkeling van een toekomstvisie het haalbaarheidsonderzoek en een skeelerbaan meegenomen moeten worden; de financiele consequenties inzichtelijk gemaakt moeten worden en dat voor te leggen aan de raad.

Samen met VVD, CDA, Groen Links en SP hebben we die motie ingediend, die bij de stemmingen gesteund werd door ZOG, ROSA, Arie vd Laan en de Christen Unie.

Op dit moment is een ijsbaan niet realistisch. Pas bij het vrijkomen van een mogelijke locatie kan een ijsbaan als mogelijkheid worden meegenomen, maar ook dan zal wederom een afweging gemaakt moet worden. Is een ijsbaan realistisch is of niet.

De afgelopen dagen is er in de media een verhitte discussie ontstaan over kandidatenlijsten van verschillende partijen en welk partij nu het meeste voor de sport over heeft.

Wie op welke lijst plaats neemt is het goed recht van een ieder. Ik persoonlijk ben blij met zoveel sportbestuurders op de lijsten van DZ en de PvdIJ. Kunnen we eindelijk samen werk maken van de sport. Wij hebben beloofd sport in deze periode op de kaart te zetten. We hebben ons aan ons woord gehouden. Met de sportnota staat de sport weer op de kaart. We zijn nog niet klaar, maar een gezonde basis is gelegd.

Samen met verschillende sportbestuurders hebben wij een alternatieve sportnota gemaakt. Over dualisme gesproken. Welke coalitiepartij haalt het in z’n hoofd om op zo’n thema een alternatieve nota te schrijven. Wij hebben een belofte bij de verkiezingen gedaan en we hebben ons aan die belofte gehouden.

De wethouder is verstandig geweest en heeft een groot deel van onze punten overgenomen, waardoor er nu een goede nota ligt.

Wij wilden graag verder gaan, wij wilden voor de sport meer duidelijkheid voor de toekomst. Helaas hebben we in de raad voor die punten weinig medestanders gevonden. Veel weerstand tijdens de beraadslagingen en zelfs de partijen die zogenaamde sportpartijen zijn lieten het deze periode afweten.

Ik ben dus blij met al die sportbestuurders, want dan worden het misschien echte sportpartijen en kunnen we samen verder werken aan een sportieve gemeente.

15 november 2009 mijn laatste stukje geschreven. Het was een zwarte zaterdag, want ik verloor van ZCFC (lees CDA). Moest even van de schrik bekomen, maar ben weer in de lucht.

Als je een Web-log hebt moet je hem ook bijhouden. Neem een voorbeeld aan Erik Schaap en Piet van Tellingen, verreweg de beste schrijvers en altijd goed voor een prikkelend stukje. Mijn start was minder, maar ik zal een voorbeeld aan deze twee ervaren bloggers nemen.

Gisteren een traumatische ervaring meegemaakt. Zoals u wellicht weet ben ik leider van de E1 van Zilvermeeuwen. Een leuke ploeg van kinderen die voor het eerst in de hogere leeftijdsgroep mogen uitkomen.

Gisteren een belangrijke wedstrijd tegen ZCFC E1 een leuke ploeg van een leuke vereniging. Een goede ploeg, waar een oud klasgenoot leider van is, die fysiek en voetballend verder zijn dan mijn jongens. De wedstrijd ging kansloos verloren met 1-5. Op zich is dat niet zo erg. Het traumatische zit hem in het feit dat het de ploeg van mijn gewaardeerde collega in de raad, Piet vanTellingen, is.

Piet van harte!